لباس عشق میپوشانی
به تنی
به چهرهیی و به نامی
تو رانده شدهیی از این لباس.
لباس مرگ میپوشانم
به تنم
به چهرهم و به نامم
من رانده شدهم از این لباس.
به عشقی،
به مرگی و به ما
لباس کلمه میلختانیم و
رانده میشویم هر دو
و میدویم تا زندگی بعدی
این شعر بیستوششم دفتر شعر کشتن درخت سرمهیی است. برای دیدن شعرهای بعدی از ناوبری زیر استفاده کنید: