هجای مدفون | شعر بیست‌وپنجم دفتر شعر کشتن درخت سرمه‌یی

هجای مدفون | شعر بیست‌وپنجم دفتر شعر کشتن درخت سرمه‌یی

فهرست نوشته

گوشه‌گوشه می‌بینم درزهایی

از مرگ گرگور سال‌ها می‌گذرد

و در حرکت‌ند    شورش‌هایی خاکستری بر زمین

 

و می‌دانم

حتا هجای

سـ ـو سـ ـک کرخت‌مان می‌کند.

تو با هجای کدام کلمه می‌خندی؟

[آفتابگردان]

 

خنده‌ی تو

آفتابگردان

کارگردان خنده‌ی توست

و من وامانده‌ی آفتابگردان‌‌نگاری صورتت

با هجایی مدفون:

سوسکِ

عـ ـشـ ـق.

 

این شعر بیست‌وپنجم دفتر شعر کشتن درخت سرمه‌یی است. برای دیدن شعرهای بعدی از ناوبری زیر استفاده کنید:

فهرست نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − seven =